“Modelleme, bir insanın bir
görevi ya da işi mükemmel bir şekilde başarmasını sağlayan ‘düşünceleri’ ve
‘eylemleri’ anlama sürecidir.”
Sue Knight’ın dediği gibi eğer
birisi başarabildiyse, herkes başarabilir. Modellemenin özündeki düşünce budur.
Modelleme ‘Nasıl’ sorusuna yanıt arar.
NLP yöntemleri en mükemmel
psikoterapistlerin danışanlarıyla kurdukları ‘Başarılı İletişim’ modellerinin
incelenmesiyle geliştirilmiştir. Virginia Satir’in iletişim modelini inceleyen
Bandler ve Grinder, Satir olmamışlardır. Erickson ve Perls’in iletişim
modellerini incelediklerinde, Erickson ve Perls olmamışlardır. Sadece nasıl onlar gibi düşünebileceklerini
öğrenmişlerdir. Onları ‘modellemiş’ sonra da bu düşünme modelini NLP’ye
uygulamışlardır.
Çocuklar davranış modellerini
geliştirirken çevrelerindeki insanları modeller ve çok şey öğrenirler.
Çocukların, ailelerindeki kişilerin ilgi ve hobilerini paylaşmaları, hayret
edilecek bir şey değildir. İnsanlar gerçekten hayranlık duydukları insanlara
benzemek isterler. NLP size ‘bir başkası olmanızı’ teklif etmiyor. Sadece
başkalarının nasıl başarılı olduklarını anlamanızı, bu başarıyı kendiniz için
modelleyerek sizin de başarılı olabileceğinizi, öğrenme sürecinde daha etkin
olabileceğinizi söylüyor.
Özellikle spor alanında büyük başarılar
kazanmış kişilerin çoğu, daha çocukluklarından itibaren başarılı sporcuları
kendilerine ‘Kahraman’ olarak ‘Seçip’, onları ‘Modellediklerini’ iddia ederler.
Onların nasıl mükemmel oynadıklarını gözlemlerler nasıl yürüdüklerine ya da
koştuklarına dikkat ederler. Onların yerinde kendilerinin ‘Kahraman’ olduğunu
hayal ederler.
Joseph O’Connor bir beceriyi
modellemek için, üç mantıksal düzeyde yoğunlaşmak gerektiğini belirtir :
Modellediğimiz kişinin ‘yaptığı’ (düşünme şekilleri) ve ‘neden yaptığı’ (inanç
ve değerleri). Ayrıca bu kişinin çevresi ve kimliği de dikkate alınmalıdır.
Dahi Beyin Blog
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder